گروه فرهنگی «سراج24»: طبق برنامه ریزی شورای صنفی نمایش قرار است از امروز فیلم «بارکد» به کارگردانی مصطفی کیایی وارد چرخه اکران سینماها شود و این اتفاق حیرت انگیز وقتی در کنار ماه مبارک رمضان قرار می گیرد، تناقض آشکاری را از نبود برنامه ای هدفمند نزد متولیان سینما به اثبات می رساند، چرا که فیلم «بارکد» با توجه به ماهیت خط شکنی که در پرداخت به مسائل اخلاقی دارد نه تنها برای این ماه گرانقدر عبادی بلکه حتی در ماه های دیگر هم به درد مخاطب باحیای ایرانی نمی خورد.
از این رو با توجه به دغدغه مخاطب ایرانی این نوع چینش سوال برانگیز اکران قابل پیگیری بوده و باید همراه با پاسخگوی مسئولان باشد، چرا انتخاب آثاری غیر اخلاقی چون «بارکد» برای اکران در ماه عزیز رمضان برای اهالی دیندار سرشار از تاسف، درد و سوزی جانکاه است و این مساله مهم را از مسئولان مطالبه دارند که دست اندرکاران سینمای مملکتی دینی چرا چنین بی هوا هر اثر لجام گسیخته ای را بدون در نظر گرفتن ماهیت محتوایی اش به چرخه تماشا در می آورند و چرا این گونه بی تفاوت از قرار گرفتن ترکیب فیلم هایی بی اخلاقی در ماه گرانقدری هستند که از جمله نشانه های مهم در آن رسیدن به معنایی از اخلاق گرایی است.
«بارکد» بی حیایی بر تن سینمای پاک!
فیلم «بارکد» که از خروجی های جشنواره فیلم سی و چهارم فجر بوده است، یکی از بی حیاترین آثار تولیدی سینمای ایران است که حد و مرزی برای نمایش موقعیت رفتاری کاراکترها و شکل ادای دیالوگ ها ندارد و فیلمساز چنان علائم و نشانه های معنادار بی اخلاقی را به شکلی پیدا و پنهان عیان می کند که گویی سینما محلی برای ارائه تکه پراکنی های جنسی است و ابایی ندارد که حتی به شکلی شرم آور نمایشی از رابطه های نامتعارف که تداعی نوعی همجنسگرایی از شخصیت های مرد فیلم است را هم جلوه گر سازد! البته درباره این فیلم و نگاه ضد اخلاقی آثار مصطفی کیایی که از اولین فیلمش؛ «بعد از ظهر سگی سگی» تا همین «بارکد» ادامه دارد بسیار می توان نوشت و مثال هایی از این ادعا را در دیالوگ و رفتار شخصیت های فیلم ارائه کرد اما آن چه در این یادداشت مهم می نماید نگاه بی تفاوت و رها شده متولیان سینمایی درباره وضعیت اکران و عدم جهت دهی به آثار سینمایی است و از همین رو چنین بی خردانه اقدام به اکران فیلمی پُر حاشیه در ماه گرانقدر رمضان کرده که این مساله جای سوالی بسیار باقی می گذارد.
پاداش سینما به روزه داران!
اکران فیلمی بی هویت در ماه هویت مند بندگی و اخلاص نه تنها امسال بلکه در سال گذشته هم صورت یافت و این نشان دهنده این است که ترکیب متناقض اکران امسال سینماها با ماه رمضان مساله ای اتفاقی نبوده و ریشه دار می باشد، چرا که اگر ترکیب سال گذشته سینماها در ماه رمضان را مرور کنیم، به شرایط ناگوارتری از امسال هم خواهیم رسید. فیلم هایی چون «عصر یخبندان»، «از رئیس جمهور پاداش نگیرید» و «گینس» هر کدام نگاهی دورمانده از اخلاقی متین داشته و هر یک گوشه چشمی به انحراف در مسیر حرکتی خود داشتند، چنان که فیلم «از رئیس جمهور پاداش نگیرید» بعد از 7 سال توقیف به دلیل لحن تمسخرآمیزی که نسبت به مسائل اعتقادی داشت، طبق نظر مسئولان در ماه رمضان به پرده درآمد. فیلم «گینس» که سرشار از شوخی های سخیف و بی اخلاقی بود در مدت زمانی مناسب توانست تبدیل به چهارمین فیلم پُر فروش ماه شود و فیلم «عصر یخبندان» ساخته مصطفی کیایی هم که بر دامنه خیانت ورزی های زنی می چرخید در این ماه به شکلی حیرت آور اکران شد تا نشان دهد که برخی فیلمسازان و شاید تهیه کنندگان نورچشمی این سینما هستند.
دست های بالای مسئولان سینمایی!
مسئولان سینمایی انگار دست های خود را به نشانه تسلیم بالا برده اند و کاری از دست شان ساخته نیست و گویی برنامه ریزی سینمای ایران دست پخش کننده ها و سینمادارها و افرادی است که ساز و کار اکران را در پشت پرده ها می چینند و وقتی چنین می شود و تفکر و فرهنگ در گیشه فروش به تاراج می رود، دیگر راهی برای مباحث کلان، نگاه های فرهنگی و ساختار اکرانی مبتنی بر استراتژی باقی نمی ماند. از طرفی با توجه به انواع تناقض گویی های مسئولان فرهنگی درباره فیلم سخیف «50 کیلو آلبالو» که از انکار تا بی تفاوتی این فیلم در سینماها همراه بود، باید وضعیتی اضطراری را برای اکران سینمای ایران در نظر گرفت.
